Bitloos Paardrijden

Kennisbank - Online Academy - Webshop PMC bitloos


Triggen power

Het inspirerende verhaal van Jolanda Waanders.

Inmiddels heb ik 7 paarden, van klein naar groot. Door één van deze paarden, een grijze Fjord, is mijn omgang met paarden totaal veranderd en ben ik bitloos gaan rijden.

Triggen heb ik uit een wei vol Fjordenpaarden gekozen. Of eigenlijk denk ik dat hij mij heeft uitgezocht, omdat hij wist dat ik nog heel veel van hem zou leren. Hij was nog maar een jaarling met een grijze snoet en lichte vacht. Met die zelfverzekerde blik van hem was het alsof hij dwars door me heen keek. Het was alsof hij zei "Neem mij nou maar mee, ik ben heel bijzonder”. Zijn stoere blik en vastberaden houding naar mij toe trokken mij enorm aan. Achteraf was het een hele goede keuze, al heb ik daar heel vaak anders overgedacht. En dat hij bijzonder was en nog steeds is, dat hebben we geweten.

Ik wandelde veel met hem en we ondernamen van alles, volgens mij is hij bomproof geboren. Toen hij oud genoeg was, ging ik hem inrijden. Op zijn rug zitten was geen probleem, dat vond hij prima, maar verder moest ik hem vooral niet in de weg zitten of iets van hem vragen, want dan ging hij er gewoon ineens bij liggen, met mij nog op zijn rug, of begon hij opeens keihard te rennen om plotseling te stoppen en mij eraf te bokken. En als ik dan op de grond lag, kwam hij bij me staan en keek hij me aan met een blik van "Hé hoe kom jij hier nu ineens terecht?".

Ik heb allerlei bitten en hulpteugels geprobeerd en noem het maar op om hem te laten luisteren, wat natuurlijk totaal geen zin had. Het werkte zelfs averechts, want hij werd daardoor alleen maar dwarser. Ik voelde me boos en machteloos, maar had ook wel heel snel door dat hoe gefrustreerder ik werd, hoe moeilijker het werd. En dat voelde zo verkeerd en het kostte zoveel energie.

Toen ik de wanhoop nabij was - het was hollen, stilstaan of vliegles met hem - dacht ik "Hij luistert toch niet, dus gooi ik alles er maar af en probeer het met een stalhalstertje met teugels". Toen heb ik het roer in één keer totaal omgegooid, kocht een bitloos hoofdstel en ben me gaan verdiepen in natural horsemanship en een ander omgang.
Dit ging gelijk al een stuk beter. Triggen was een stuk rustiger, deed nog wel zijn eigen zin, maar er was weer een begin. Dit voelde ook veel veiliger en prettiger. Op een gegeven moment ben ik ook met hem gaan 'onderhandelen'; tijdens buitenritten af en toe een graaspauze, of na een stuk galop een graaspauze. In de bak rijden van ton naar ton met een snoepje erop, tussendoor een kunstje zoals Spaanse pas, of een steigertje, op het blok staan of apporteren. Deze oefeningen waren voor hem een goede motivatie en hij werd er heel trots van. Op een gegeven moment droeg hij mijn jas en zweep in zijn mond naar de bak, heel leuk. Ik moest alles vooral speels en kort houden, en tijdens het buitenrijden graaspauzes inlassen. Voor Triggen en mij werkte dit heel goed. Hij ging steeds meer zijn best voor me doen, zolang ik hem maar in zijn waarde liet en er wat tegenover stond, ook voor hem.

Ik ervaarde dat toen ik de boel de boel liet, en letterlijk de teugels los liet vieren en creatiever en minder veeleisend werd, ik veel meer terug kreeg van hem. Dit voelde als samenwerken en teamwork, we werden hierdoor steeds closer en voelden elkaar goed aan. Daardoor kon ik hem ook op een creatieve manier jaren later in lessen met de kinderen inzetten. Zolang we het maar luchtig en vrolijk hielden, zette hij zijn beste beentje voor. Op een gegeven moment kon ik hem alleen met een touwtje om zijn nek op mijn gedachten rijden.
Hij kan ook heel goed troosten en kinderen een goed gevoel geven; ze kunnen op zijn rug liggen en zijn sterke energie voelen. Voor onbevangen kinderen, of kinderen met veel bagage die oprecht geholpen wilden worden, deed en doet hij alles.

Voordat Triggen bij me kwam, heb ik een paar andere paarden en pony’s gehad, op de traditionele manier, op een manege in een stal. Toen ik hier kwam wonen, heb ik gekozen voor sobere pony’s waarvan Triggen één van de eerste was, samen met shetlander Bas. En hieruit is de Ponyvriendjes methode en filosofie ontstaan. De titel van dit verhaal is Trigger power, want hij is het paard wat alles veranderde en waardoor ik De ponyvriendjes begon.

bitloos ponyrijden

Triggen is een zeer geliefde pony voor ponyvriendjes die willen samenwerken met hem. Eén van zijn trouwste fans schreef een gedicht speciaal voor hem:

Voor Triggen
Je bent blij als ik kom
Altijd weer, daar gaat het om
Met rijden altijd braaf en trouw
lekker luieren op je rug als je graast
achterstevoren, niks wat jou verbaast.
Ben ik verdrietig, kan ik bij jou terecht
Je troost me zonder dat je iets zegt
Een knuffel over mijn wang en een warme snuit
Dan zijn mijn zorgen er weer voor even uit
Je bent voor altijd mijn beste vriend
Ik vind dat je al mijn liefde verdient
Zo lief en vrolijk en altijd blij
Waren alle mensen maar zoals jij


'Triggen power' is het verhaal van Jolanda Waanders, d.d. 6 september 2017.
Meer over Jolanda's werk en haar paarden vind je op haar website De ponyvriendjes.
Jolanda is ook te vinden op de adressenlijst Bitloze lesgevers.
Meer inspirerende verhalen vind je op de pagina Persoonlijke verhalen.

Jouw verhaal

Heb jij een persoonlijk verhaal over jouw groeiproces met je paard, de weg die jullie bewandeld hebben en hoe jij er toe bent gekomen om bitloos te gaan rijden? En vind je het fijn jouw verhaal te vertellen en met ons te delen? Dan nodig ik je graag uit jouw verhaal te mailen naar bitloospaardrijden.info@gmail.com.

Wil jij het voortaan anders met je paard?
Zou je graag bitloos willen rijden? Samenwerken en plezier hebben zonder ijzer in de mond van je paard? Weet je niet hoe en waarmee je kunt beginnen, of lijkt je het misschien best spannend?
Hoe je met bitloos paardrijden kunt beginnen en waar je op moet letten, vertel ik jou in mijn gratis online Masterclass!
Vraag de Masterclass nu meteen aan door onderstaande velden in te vullen en op de button te klikken.
Check daarna meteen je mailbox!



Check meteen je mailbox om je aanvraag te bevestigen!