bitloos paardrijden petra mensink PMC bitloos hoofdstel cursus les

Bitloos Paardrijden

Kennisbank - Online Academy - Webshop PMC bitloos


Na 40 jaar alsnog bitloos

Het inspirerende verhaal van Jeanette Buitenweg.

Eerste kennismakingen met bitloos

Mijn weg naar het bitloos rijden heeft min of meer 40 jaar lang geduurd, maar alle goede dingen komen langzaam.
Op mijn 10e ben ik begonnen met rijden, met een felbegeerde 10-rittenkaart op de lokale manege, waar met bit gereden werd. Sinds de eerste les werkte en reed ik elke zaterdag op stal en leerde veel.
Twee jaar later kreeg ik een nieuw buurmeisje dat op haar IJslander bij een andere manege reed, met bosal! Dat was mijn eerste ervaring met bitloos en meteen een goede les, want als je iets te veel druk gaf op de bosal, dan wilde Beauty je er onmiddellijk afgooien. Het was dus zit, been, stem en klitteband aan de broek. Ik mocht Beauty elke zaterdag 7,5 km heen en weer rijden naar "De Puszta", want ik was licht en bleef zitten. Naast IJslanders waren daar ook Quarters en Paint Horses en er werd zowel ijslands als western gereden.
In de loop van de jaren heb ik dat ook allebei gedaan. Er waren niet veel paarden die met een bosal gereden werden, dus ik reed veel met bit, zelfs met shanks, en ik vond dat de normaalste zaak van de wereld. Op zich waren teugelvoering en zit bij westernrijden met bit niet anders dan met de bosal. Sterker nog, ik vond die harde bosal eigenlijk maar een marteltuig op de neus.
Mijn tweede ervaring met bitloos was op de boerderij. Daar mocht ik de melkkoeien halen op de oude pensionpony, zonder zadel, met een halstertje en twee touwen. We hadden namelijk geen passend tuig voor haar en zo ging het ook.

In het buitenland

In de 30 jaar daarna heb ik niets meer met bitloos gedaan. In Israel reed ik 2 jaar lang een Arabier en twee ex-renpaarden, dressuurmatig en recreatief. In Zuid-Afrika waar ik 12 jaar heb gewoond reed ik ritten in western stijl met toeristen, de bergen in, op Boerperde (een oersterk lokaal ras), Arabieren en kruisingen. Daarna belandde ik op een stal waar Amerikaanse Zadelpaarden en Friezen afgericht werden voor shows, in tuig en onder het zadel. Ze hanteerden daar vreselijke trainingsmethoden, met ophaaltrensen, zware pelhams, zware ijzers, lange hoeven en een hoop stress. Het ging tegen alles in wat ik redelijk vond, maar ja, ik had die baan nodig. Ik kreeg eerst twee paarden en de organisatie van de stallen toegewezen. Na een maand ging ik naar de baas en vroeg of ik het alsjeblieft op mijn manier mocht proberen, ik kon namelijk niks met Charli omdat hij steeds zo in verzet ging. Ik kreeg een maand de tijd. Weg ophaaltrens, weg pelham, alleen een licht rubberen stang. Weg kettingen om de hoeven, maar wel elastieken en onderlegde kootbandjes, met belletjes. Charli ging daar beter op, gelukkig, dus ik mocht het ook met Montana gaan proberen. Ik heb het vier jaar volgehouden. Daarna mocht ik endurance paarden fit houden en dat was een verademing! Maar nog steeds met bit, hoewel we toch in ontspanning reden, in tegenstelling tot die scherpe bitten.

Mijn eigen paard

Weer terug in Nederland kocht ik eindelijk mijn eigen paard, een Arabier die 'moeilijk' was. Hij had een hoop energie en was een topper! Het kwam niet in me op om hem bitloos te rijden, no way! Op de manege waar mijn kinderen reden, liep een aantal pony's met een kaakgekruist hoofdstel of een sidepull en de pony's maakten zich sterk en deden hun eigen ding. Met als gevolg gefrustreerde kinderen, veel getrek en gesleur, en pony's die stuurloos waren. Ik vond het bitloos rijden drie keer niks.

Tenslotte toch bitloos

Maarten en ik rijden al zo'n 10 jaar meerdaagse trails door heel Nederland. Van april tot oktober gaan we elke paar weken op pad. Ik had er niet veel moed op om dit bitloos te proberen, gezien alle gekke en rare situaties waar je tijdens zo'n trail in verzeild raakt. Pas bij mijn huidige Arabier, Kamahl, kwam het bitloos ineens weer in beeld. Want toen kwam Sylvia Keizers op mijn pad, van 'Natuurlijk Paardleiden' en van haar kreeg ik een paar verschillende hoofdstellen te leen. Schoorvoetend en vol reserves heb ik ze geprobeerd. Want ja, ik wilde me niet laten kennen en niet geschoten is altijd mis. We hebben geen rijbak, dus we moesten meteen bitloos het bos in. Dat was wel een dingetje voor me, aangezien het een los-loop bos is en mijn vorige paard daar verongelukt is door een aanval van drie grote honden. Dit droeg bij aan mijn reserves voor noodsituaties.
Ik rijd een soort van western, dus dacht ik qua teugelvoering met het kingekruiste hoofdstel eigenlijk hetzelfde te blijven doen wat ik met het bit (en de bosal, 40 jaar geleden) ook deed. Ach, die Kamahl..., hij vond het eerst zo vreemd. Hij deed braaf z'n mond open, verwachtte het bit en kreeg... geen bit. Hij stond verbaasd te kijken, deed zijn mond weer open, smakte eens en moest vervolgens diep nadenken. We hebben in een deuk gelegen om dat hoofd! Toen stapte ik op en reed eerst een rondje over het erf. Zoekend naar wederzijds contact. Een keer diep ademhalen en hup, het bos in.
Kamahl is die eerste rit zwaar blijven nadenken en voelen, af en toe smakkend. Gewoon in stap, met losse teugel, ik wilde hem eerst rustig laten wennen. Laag, rechtuit, dragend en ontspannen, hij liep eigenlijk niet anders dan met zijn ongebroken trensbit. Af en toe stak hij zijn tong een beetje uit.
De volgende dag gingen we meteen weer op pad, toen begon ik iets stelling te vragen, net zoals ik dat met bit deed. Toen hij dat links en rechts makkelijk deed, zijn we aangedraafd. Appeltje eitje. En wat een ontspanning!
We hebben allerlei bitloze optomingen geprobeerd, maar zijn bij kingekruist gebleven; breed en zacht onderlegd, helemaal naar zijn behoefte en wel zo fijn op lange ritten. Kamahl loopt fijn, dragend en ontspannen.

verhaal jeanette bitloos

Tweede paard bitloos

Na een paar maanden, toen bitloos zich driedubbel en dwars bewezen had bij Kamahl, zijn we ook Chicco met het kingekruiste hoofdstel gaan rijden. Chicco kan veel explosiever reageren op onverwachte situaties en daardoor waren we bij hem nog meer terughoudend dan bij Kamahl. Grappig genoeg was het hetzelfde tafereel met een verbaasd hoofd. En vervolgens, na het eerst even overdenken en wennen, de totale ontspanning. Ook Chicco is vrijwel moeiteloos overgeschakeld naar bitloos. Hij had, ook met zijn Myler bit, de gewoonte om achter het bit te kruipen en met zijn hoofd te schudden, en dat is nu zonder bit volledig verdwenen. Ook in een explosieve reactie blijft hij goed bereikbaar en berijdbaar.

Sindsdien rijden we beide onze trails bitloos. Ideaal! Niet alleen vanwege de ontspanning bij de paarden, maar ook het gemak onderweg met grazen en drinken in de pauzes, wat natuurlijk veel makkelijker gaat zonder bit. We hebben een aanval van grondwespen doorstaan, spitsuur-gekkenwerk-toeterende-toeristen, een laagvliegende Chinook helicopter 150 meter boven en langs ons, en een hele lijst aan kleinere pfff-momenten.
We hebben duidelijke afspraken met de paarden en een wederzijds vertrouwen vanuit ontspanning. Paarden blij, wij blij en we willen NOOIT meer anders! En als wij dit zo kunnen doen, dan is het zeker voor anderen haalbaar. Bitloos is absoluut het proberen waard, je krijgt er verrassend veel voor terug!


'Na 40 jaar alsnog bitloos' is het verhaal van Jeanette Buitenweg, d.d. 6 september 2017.
Meer inspirerende verhalen vind je op de pagina Persoonlijke verhalen.

Jouw verhaal

Heb jij een persoonlijk verhaal over jouw groeiproces met je paard, de weg die jullie bewandeld hebben en hoe jij er toe bent gekomen om bitloos te gaan rijden? En vind je het fijn jouw verhaal te vertellen en met ons te delen? Dan nodig ik je graag uit jouw verhaal te mailen naar bitloospaardrijden.info@gmail.com.

Wil je beginnen met bitloos paardrijden en heb je allerlei vragen, twijfels en zorgen over de rem, het stuur en controle? En wil je graag zonder bit heerlijk ontspannen en in wederzijds vertrouwen genieten van jullie buitenritten? Maak dan een goede start met de Bitloos Paardrijden starterskit! Klik op de button en ontdek hoe jij de beste start kunt maken en jouw paard nooit meer een bit in hoeft!
bitloos