bitloos paardrijden petra mensink PMC bitloos hoofdstel cursus les

Bitloos Paardrijden

Kennisbank - Online Academy - Webshop PMC bitloos


Bitten zijn inherent aversief

Een blog van Chrissy Johnson - The Evolving Equestrian

paard rijden met bit zonder bit bitloos voordelen nadelen

Bitten zijn inherent aversief, oftewel bitten zijn hoe dan ook afkeer opwekkend. Als ik dit tegen iemand zeg, schiet diegene vaak in de weerstand. Maar het maakt niet uit welke emotionele reactie het oproept, het verandert niets aan de feiten. Of je nu kiest voor een bit of niet, als je ervoor kiest om een bit te gebruiken, moet je begrijpen dat het bit een aversieve is.

De meeste mensen begrijpen dit en accepteren dit, maar je zult verbaasd zijn hoeveel mensen zullen beweren dat ze gewoon de tong van hun paard "masseren" of de teugels laten "vibreren" alsof het bit een prettig communicatiemiddel is. Dat is niet. En wat jouw persoonlijke overtuigingen ook zijn over hoe ethische bitten zijn, het is belangrijk om volledig eerlijk te zijn en volledig te begrijpen hoe deze tool functioneert om:
A. een weloverwogen beslissing te nemen over het al dan niet gebruiken ervan,
B. het op de juiste manier te gebruiken als je daarvoor kiest.
Ik ben hier niet om iemand te beschuldigen van bitmisbruik. Ik ben hier om je te voorzien van feiten, zodat je zelf beslissingen kunt nemen en begrijpt hoe ik tot de conclusies ben gekomen die ik heb. En dit met iedereen te delen.

Terug naar de bitten. Elke trainingstechniek en ieder soort harnachement functioneert op één, twee, drie of vier manieren. Er is niets anders en er zal nooit een andere manier zijn. Omdat levende wezens op vier verschillende manieren leren. Niet meer en niet minder. Het zijn de wetten van de wetenschap en het is en zal nooit veranderen. Elk voorwerp en elke techniek die we toepassen (als het werkt) wordt geclassificeerd als
- positieve bekrachtiging
- negatieve bekrachtiging
- positieve straf
- negatieve straf.
Dit zijn de vier kwadranten van operante conditionering. Train je paard, train je hond, je kat of je partner, het werkt altijd.

Bitten vallen onder de categorie negatieve bekrachtiging en positieve straf. Denk aan het negatieve en positieve als - en +, omdat je òf iets wegneemt òf iets toevoegt als bekrachtiging of straf. Het betekent niet goed en slecht.
Wanneer we een bit gebruiken, trekken we aan de teugels en wanneer het paard reageert, stoppen we met trekken. We nemen de druk van het bit weg om de kans te vergroten dat hij bij de volgende keer dat we trekken hetzelfde antwoord zal geven om de opluchting (release, vermindering van druk) weer te vinden. Dat betekent dat we negatieve bekrachtiging gebruiken. Zelfs als je met slechts twee vingers aan de teugel komt, is de druk op z'n minst ongemakkelijk of vervelend; het zorgt ervoor dat het paard opluchting zoekt. Dit is een aversief.
Dit is waarom negatieve bekrachtiging ook wel 'vermijdingsleren' wordt genoemd. Het tegenovergestelde is een aantrekking (appetitief). Het één is iets dat je vermijdt, het andere is iets wat je prettig vindt en graag wilt krijgen. Een bit is nooit prettig. Het zorgt voor pijn en ongemak en is inherent aversief.

Nog een voorbeeld. Als je je paard vraagt te stoppen en hij stopt niet, en je geeft een fikse ruk aan de teugels, dan gebruik je het bit als een positieve straf. Je voegt een onaangename stimulans toe om de kans te verkleinen dat hij je hulp de volgende keer negeert.

Ik geef er de voorkeur aan om mijn paarden vooral te trainen met behulp van aantrekking. Ze leren op die manier gemakkelijker en sneller, ze hebben er meer plezier in en hebben minder stress. Ik leer mijn paarden hoe ze op mijn aanwijzingen moeten reageren zonder aversieve middelen te gebruiken. En aangezien bitten aversief zijn, heb ik ze niet nodig gehad sinds ik +R begon te gebruiken. Dus het ging mij er niet om of bitten humaan of ethisch zijn voor mij. Dat is aan ieder voor zich om voor zichzelf te beslissen. Bitten werden tijdens mijn training gewoon niet nodig voor mij.

In mijn persoonlijke ervaring heb ik ontdekt dat paarden beter leren en beter reageren zonder een bit. Het bit veroorzaakt dikwijls pijn. Een bit is vooral erg oncomfortabel voor een groen paard en alleen al het in hebben van een bit kan genoeg zijn om een groen paard over zijn spanningsboog te krijgen (threshold, het punt waarop hij in de stress of paniek schiet), laat staan dat je probeert hem iets te leren door het daadwerkelijk te gebruiken.
Bovendien is de manier waarop een bit werkt, namelijk door negatieve bekrachtiging, een soort van gokspel voor het paard waarin hij niet leert wat de juiste reactie aanvankelijk is. Wanneer je voor het eerst druk uitoefent op het bit om het paard te leren stoppen, zal hij automatisch het tegenovergestelde doen. Hij zal weerstand bieden tegen het bit en versnellen, wat de natuurlijke reactie van het paard is om te ontsnappen wanneer hij bang is of iets hem pijn doet. Dan moeten we het paard toestaan zijn opties te onderzoeken voordat we kunnen belonen op het juiste antwoord. Hij kan voorwaarts blijven gaan, zijwaarts lopen, met zijn hoofd gooien en aan je handen trekken, allemaal voordat hij eindelijk stopt en dan pas kunnen we loslaten. Dit is geen goede manier om het paard iets te leren.
Ik heb met een hele reeks gevoelige en overgevoelige paarden gewerkt en dit proces van vallen en opstaan is bedoeld om erachter te komen wat uiteindelijk de juiste reactie is; dit is erg stressvol voor ze. En dit komt omdat angst en pijn niet bevorderlijk zijn om iets te leren. Aan de andere kant heb ik ook gewerkt met relaxte paarden en zij hebben simpelweg niet de energie om uit te zoeken wat we in godsnaam van ze willen en daarom stoppen ze met proberen en worden ze als eigenwijs, koppig of hardleers bestempeld.
Ik leg liever aan mijn paarden uit wat ik precies wil doen door 'het raden en zoeken naar het juiste antwoord' (het gokspel) weg te laten. Het behoudt de pogingen van het paard en houdt ze in een ontspannen staat, zodat ze hun aandacht erbij kunnen houden en kunnen leren. Dit zijn de belangrijkste redenen waarom ik tot de conclusies ben gekomen die ik heb.

Ik geloof echt dat paarden beter af zijn zonder bit. Ik hoop dat mensen op z'n minst gaan begrijpen hoeveel pijn ze kunnen toebrengen aan hun paard en wat een bit zoal teweegbrengt in de mond. En ik hoop dat ze zo zachtaardig mogelijk zijn wanneer ze met een bit rijden.
Ik ben er niet trots op om toe te geven dat ook ik op de monden van paarden heb ingewerkt, omdat mij werd geleerd dat ze een harde mond hadden en ik mijn hulpen harder moest overbrengen. Dat is onjuist, onnodig en oneerlijk voor het paard.
Als een paard niet op een hulp reageert, dan komt dat omdat hij niet goed is opgeleid, niet omdat hij eigenwijs of koppig is. Het valt of staat met de ruiter. Het is onze verantwoordelijkheid om het paard op te leiden en als we weerstand ondervinden, dan is dat een indicator dat we die verantwoordelijkheid niet hebben genomen. Als we pijn en kracht moeten gebruiken om het paard te dwingen iets voor ons te doen, kunnen we onszelf dan uberhaupt wel trainers noemen?

Het eerste bewijs van het gebruik van bitten gaat terug tot 3500-3000 voor Christus. Metalen bitten kwamen op het toneel tussen 1300 en 1200 voor Christus. Zijn we sindsdien niet geëvolueerd in onze training?

paard rijden met bit zonder bit bitloos voordelen nadelen

Het originale bericht is te vinden op de Facebookpagina van The Evolving Equestrian.

Hulp en advies

Heeft dit onderzoek je aan het denken gezet? En wil jij je paard niet meer met een bit rijden?
Laat mij je dan helpen om bitloos verder te gaan met je paard.

paard bit impact paardenmond

Ook interessant


Dit artikel is een vertaling van Bitloos Paardrijden.
Vertaler: Petra Mensink d.d. 11 juli 2019.
Copyright ©2019 Bitloos Paardrijden, all rights reserved.