bitloos paardrijden petra mensink PMC bitloos hoofdstel cursus les

Bitloos Paardrijden

Kennisbank - Online Academy - Webshop PMC bitloos


"Aan het bit"

Het gewenste beeld

van: E. A. Buck 2011
(In dit artikel wordt met "poll" bedoeld de occipital protrubence; dit is het gebied achter de oren waar het kopstuk ligt en waar het paard de zijwaartse buiging inzet.)

Het FEI artikel 401.5 bepaalt duidelijk het beeld van het paard "aan het bit" en deze bepaling is vastgelegd samen met de beschrijvingen van de bewegingen. In al het werk, ook bij het halthouden, moet het paard "aan het bit" zijn. Een paard behoort "aan het bit" te zijn wanneer de nek min of meer wordt opgeheven en afgebogen naarmate het stadium van opleiding en naarmate het verlengen of verzamelen van de pas, het bit accepterend met een licht en continue zacht onderhoudend teugelcontact. Het hoofd moet op een vaste positie blijven, in het algemeen lichtjes voor de loodlijn, met een soepele poll als hoogste punt van de nek, waarbij geen weerstand aan de atleet (het paard) mag worden aangeboden.

bitloos hoofdstel rijden sidepull kaptoom optoming les cursus

Het FEI artikel 417 'De Verzameling' eindigt met deze afbeelding. Dit beeld voldoet echter helemaal niet aan de criteria zoals bepaald in artikel 401! Dit beeld vertegenwoordigt het onjuiste beeld zoals dit in de wedstrijddressuur wordt gedaan. Als het paard 'niet' aan het gewenste beeld voldoet, dan kan het paard deze houding niet uit zichzelf aannemen zoals alle dressuurbewegingen dit vereisen.
Dit onjuiste beeld laat een paard zien dat gevraagd wordt om voorwaarts te gaan terwijl er aan de rem wordt getrokken. Dit onjuiste beeld belemmert daarentegen de fysieke verrichtingen van de nek-, schoft- en schouderspieren door spanning in de spieren te forceren.

bitloos hoofdstel rijden sidepull kaptoom optoming les cursus

Waarom forceert deze positie spanningen in de nek van het paard? Deze afbeelding is van een paard in verzamelde stap. Ik heb daar een verticale onderbroken lijn getekend die langs de poll loopt. Aan de onderkant van het hoofd kun je zien dat deze lijn achter de onderkant van het hoofd/de kaak ligt. Zie ook hoe achterkant van de kaak ligt ten opzichte van de horizontale lijn langs de ruggewervels. Dit is werkelijk de maximale positie waar de ruiter het hoofd van het paard zou moeten plaatsen. Wanneer het paard voor of achter de loodlijn komt, dan doet het paard dit zonder opgelegde teugeldruk van de ruiter. Nooit mag een ruiter het hoofd van het paard achter de loodlijn overbuigen, alhoewel we herkennen dat een paard soms zelf een reactie nodig heeft die voor een moment het hoofd achter de loodlijn kan plaatsen.

bitloos hoofdstel rijden sidepull kaptoom optoming les cursus

Op deze afbeelding is de schedel van het paard te zien in verhouding tot de nekwervels. Ik heb een witte pijl getekend om de verticale lijn aan te geven van de poll. Je kunt zien dat hoe meer het hoofd van het paard in verticale positie wordt gebracht, hoe meer compressie ontstaat richting de nekwervels. Deze compressie beïnvloedt direct de zenuwen, de bloeddoorstroming, de spieren en de luchtdoorstroom binnen het gebied dat wij het strotgebied noemen.

bitloos hoofdstel rijden sidepull kaptoom optoming les cursus

Deze afbeelding toont de spieren die zich binnen het hoofd en nekgebied van het paard bevinden. Door het hoofd van het paard verticaal en achter de loodlijn te plaatsen, zal dit door de druk die ontstaat, een dramatisch negatief effect hebben op deze spieren, zenuwen en bloedtoevoer. Deze overmaat aan druk zorgt er voor dat het paard negatief reageert in de hele nekstructuur door het toepassen van nog meer spanning op de spierstructuren om de overmatige druk op de strot/keel en halsgebied te vermijden. De ketting van spanning in de nekspieren beïnvloedt dramatisch negatief de bovenlijnspieren die met de schoft zijn verbonden.

bitloos hoofdstel rijden sidepull kaptoom optoming les cursus

Om één en ander over de nek- en schouderspierenstructuur duidelijk te maken, zie de afbeeldingen links. Je kunt zien dat de nekspieren zijn verbonden aan de schouders en de schoft. Om er voor te zorgen dat het paard de schouders "correct" kan gebruiken, moet de schoft worden meegenomen. Dit kan niet worden bewerkstelligd wanneer de nekspieren worden tegengewerkt door een ruiter die overmatig druk uitoefent op het bit, wat op zijn beurt weer overmatige begrenzing en druk forceert in de nek, schoft en schouderspieren van het paard, waardoor de hele voorhand blokkeert.

bitloos hoofdstel rijden sidepull kaptoom optoming les cursus

Dr. Hillary Clayton doet de piaffe. Naar mijn mening laat deze foto van Dr. Clayton diverse "incorrecte" aspecten zien, volgens de standaarden van de Klassieke dressuur, waar de regels van de FEI op gebaseerd zijn. Allereerst de knik in de halslijn in de wervels C3-C4, wat het resultaat is van het samentrekken van het hoofd richting de strot/keel, wat op de foto ook goed zichtbaar is. Dit resulteert erin dat niet de poll het hoogste punt is en dat het hoofd achter de loodlijn is. Wanneer het hoofd lichtjes voor de loodlijn zou zijn, zou het laagste punt van de kaak voor de zwarte verticale lijn liggen. Ten tweede, het paard doet de piaffe in wat we ook wel een circuspositie noemen, alsof het paard op een kleine kunstjestafel zou staan. De voorbenen worden onder het schouderblad geplaatst, dus veel te ver naar achteren.

bitloos hoofdstel rijden sidepull kaptoom optoming les cursus

Philippe Karl. Dit toont een meer correcte piaffe met het hoofd lichtjes voor de loodlijn en een correcte positie van het voorbeen.

bitloos hoofdstel rijden sidepull kaptoom optoming les cursus

Nuno Oliveria - piaffe en Nuno Oliveria - draf

Ik laat deze afbeeldingen van Philippe Karl en Nuno Oliveria zien om aan te tonen dat de "correcte" hoofd-hals-positie gemakkelijk verkregen kan worden. Deze afbeeldingen vertegenwoordigen het beeld van wat er met "aan het bit" in de dressuurregels van de FEI bedoeld wordt. Dit zijn echter niet de beelden die op Nationaal en Internationaal niveau getoond worden. Dit vanwege twee redenen. De eerste is dat jury's blijkbaar het werkelijke "aan het bit" niet hanteren in hun criteria. De tweede is dat de instructeurs en trainers de "incorrecte" hoofd/hals positie onderwijzen.

Wanneer een individu een erkend trainer en/of instructeur is, zouden we van van hem of haar moeten kunnen verwachten dat hij/zij de ervaring en kennis heeft om van de persoon een "expert" te maken in het scholen van het dressuurpaard. USEF heeft onlangs bepaald (naar aanleiding van een aanklacht, bestemd voor een hoorzitting) dat men "bevoegd" moet zijn om zich een "expert" te kunnen noemen in de biochemica van het paard en de effecten van bitten op de paarden. Deze bepaling zou alle ervaring en kennis van alle dressuur instructeurs, trainers, ruiters en jury's tenietdoen. Deze kwestie roept dan ook grote vraagtekens op betreffende de "juistheid" die vertegenwoordigd wordt in dressuurlessen, rijscholen/maneges en in de wedstrijdsport. Wanneer wij als instructeur, trainer en ruiter toestaan dat er foto's worden genomen van wat wij leren als zijnde dressuur, dan staan we ons zelf toe om bekritiseerd te worden door anderen.

Wij als ruiters, instructeurs en trainers zijn het verplicht om hen die wij lesgeven, hen die wij van onze informatie en antwoorden voorzien en hen die ons zien paardrijden, hoe het correcte beeld van "aan het bit" verkregen zou moeten worden. In plaats daarvan is het de status-quo geworden om het beeld van "aan het bit" onjuist te presenteren waarmee het incorrecte destructieve beeld een standaard norm is geworden en gepresenteerd wordt als zijnde correct.

Het correcte beeld van "aan het bit" kan slechts worden bereikt wanneer de dressuurruiters geschoold zijn in:

  • het correcte gebruik van het bit,
  • het correcte lichte contact van vingers in plaats van armen,
  • hoe ze hun paarden toestaan om zich voorwaarts te bewegen zonder continue de handrem er op te houden.

Ik zou de dressuurruiters, instructeurs, trainers en jury's willen vragen een stap terug te doen en de schade te onderzoeken die we de dressuur hebben berokkend en de negatieve invloed die we uitoefenen op onze dressuurpaarden door op een verkeerde en schadelijke manier "aan het bit" te rijden.
Stel jezelf deze vraag: zou ik mezelf vrijuit kunnen bewegen in mijn werk of hobby wanneer ik hierin belemmerd zou worden zoals ik mijn paard in zijn bewegingen belemmer?


Aan het bit is een artikel van Bitloos Paardrijden.
Auteur: E. A. Buck 2011, vertaald door Petra Mensink.
Copyright ©2011 Bitloos Paardrijden, all rights reserved.