Ervaringen met bitloos rijden

1.) Ik ben begonnen met bitloos rijden met een Nobit hoofdstel. Dit hoofdstel is vergelijkbaar met die van Dr. Cook. Was op zich een fijn hoofdstel, ik kon er zo mee wegrijden. Op een gegeven moment wilde ik toch graag een leren hoofdstel (mijn Nobit was van kunststof) en toen heb ik het bitloze hoofdstel (imitatie Voest) besteld. Zonder kruislingse werking onder de kaken, alleen onder de kin. Dit is een heerlijk hoofdstel om mee te rijden, heerlijk zacht en erg vriendelijk, alleen wanneer je een paard hebt (zoals die van mij), dat buiten af en toe gaat puberen en dan gewoon denkt "Ik luister lekker niet naar de rem, bekijk het maar", dan is mijn ervaring dat het toch beter iets kunt hebben waarmee je in zo'n geval strenger kunt zijn. Hij trekt zich dan nl. van dit hoofdstel niets aan. Heeft je paard niet zo'n kuren, dan is dit hoofdstel een echte aanrader.
Ik heb met dressuren (op mijn eigen, bescheiden niveautje) altijd fijn gereden met de imitatie-Voest. Geen enkel verschil met een bit. Sterker nog, zonder bit gaat beter omdat mijn paard meer ontspannen is, en dat is ook niet onbelangrijk bij het verzamelen.
Esther

2.) Een aantal weken geleden ben ik na 40 jaar met bit te hebben gereden overgestapt op een leren nep-Voest van Ruitersportshop. Het is een prachtig hoofdstel met koperen gespjes. De kruisriempjes die onderlangs lopen hadden iets langer kunnen zijn, want mijn paard heeft niet echt een smal hoofd. Maar ik kreeg de tip om ze goed in te vetten, zodat ze makkelijker "losvallen" bij het rijden met losse teugels.
Ik ben eerst een kwartier in de bak gaan rijden en dat ging goed, het was even wennen met de wendingen, maar al snel konden we voor ons doen redelijke voltes rijden. Toen ben ik meteen het bosje vlakbij ingegaan voor een korte staprit. Ging prima.
We zijn nu een aantal weken verder en we hebben al flinke bosritten gemaakt. Het gaat echt super. Ik rij nu veel meer op mijn zit dan voorheen en ook het terugnemen in galop gaat beter dan destijds met bit. Ze briest dat het een lieve lust is, kauwt onderweg en loopt lekker vrij. Ben ook al het verkeer in geweest en ze is net zo stuurbaar als met bit. Bij enge situaties zoals wegopbrekingen met allerlei zandhopen en enge wapperende linten, wil ze nog wel eens stilstaan en proberen om te keren, maar ook zonder bit krijg ik haar er toch vrij makkelijk door. Ze loopt beslist niet door het bitloze hoofdstel heen. Juist integendeel! En het grazen onderweg is natuurlijk helemaal ideaal zonder een stuk metaal in haar mond. Ben superblij dat ik de overstap heb gemaakt.
Het is een heel verhaal, maar ik ben dan ook heel blij. Gisteren en vandaag flinke ritten gemaakt, want dat gaan straks dagritten worden, dus ik moet zeker weten dat ze niet met me aan de haal gaat. Het is een sterke Tinker die nogal een eigen willetje heeft, maar het gaat prima. Het kijkerige en opzij springerige blijft natuurlijk, maar ik heb het idee dat ze toch relaxter is. Ik voel meer contact met mijn paard en ze kan ook stappen met haar hoofd helemaal naar beneden, lekker ontspannen.
Mary

3.) Ik heb het model 'Cook'. Ik merk weinig verschil tussen met bit rijden en zonder bit. De paarden (heb het bij 4 paarden geprobeerd) gaven gewoon na en zelfs een sprongetje ging goed.
Mijn eigen paard is nog groen (3 jaar, weinig stuur, pas ingereden en loopt nog niet volledig in balans), en die had het meeste moeite met bitloos (uitstappen heb ik gedaan). Maar ook zij begon na te geven. Een nieuwe poging om bitloos te rijden wil ik binnenkort weer doen (ik heb totaal geen haast met rijden). De andere 3 paarden gaven direct na en het sturen wilde gewoon prima. Afgelopen dinsdag heb ik zelfs 1 paard in de springles bitloos gereden. Er werd niet echt hoog gesprongen (tot ongeveer 1 m), maar het ging goed, ik had geen moeite met aanrijden van de sprong, ophoudingen, sturen, enz. Dat viel me echt mee. Het paard schuimde ook gewoon in de mond.
Je mag niet bitloos starten op wedstrijden, anders zou ik dat rustig een keer proberen.
Eén ding moeten mensen wel weten: alle fouten die je met bit had, heb je bitloos ook nog gewoon. Het is geen wondermiddel om dingen te verdoezelen. Maar je kunt er wel je gevoel mee trainen. Met een bit kun je wel een keer sterk worden en een paard dat meegaand is, zal dan het hoofd afgebogen houden. Doe je dit bitloos, dan krijg je je fout direct inzichtelijk: een paard dat tegen de hand is. Je wordt meer gedwongen om op been en zit te rijden en je hand mooi stil en zacht te houden. Mijn instructeur vond het bitloos ontspannend lijken, maar gaf wel aan dat de punten waar je nog aan moet werken nog steeds de verbeterpunten zijn.
Germie

4.) Ik heb ooit een keer een demonstratie bij onze vereniging gegeven. Ik reed toen een L1 proef zonder hoofdstel, met mijn handen op de rug.
In principe moet je kunnen paardrijden met je handen in je broekzakken! Je rijdt je paard dusdanig voor het been en je zit, dat je daar alls mee kunt sturen: je overgangen, verruimen, verzamelen, wijken, alles... Je teugels heb je dan op maat, maar je handen doen eigenlijk niks meer dan iets verfijnen, bijv. de stelling en buiging op de volte. Je handen gebruik je NIET om te sturen...dat doen je benen. Als je zo dressuur rijdt, dan kun je je paard nageeflijk over de rug rijden, zonder hoofdstel...dus ook aan een touwhalsterje, etc. Dat maakt dan niks meer uit. Je paard biedt het dan vanzelf aan.
Als je met een touwhalstertje rijdt, maak je gewoon de teugels op maat, verder hoef je niks te doen, je rijdt het paard immers voor je been en zit nageeflijk.
Als mensen op mijn paarden rijden, zijn ze altijd verbaasd over het gemak waarmee ze aan de teugel lopen. Ik vind dat eigenlijk een verkeerde term: ze lopen niet aan de teugel, ze lopen voor het been! Het heeft mij jaren gekost om zo ver te komen dat ik ieder paard zo kon trainen.
Annet

5.) Ik heb tot nu toe geen slechte ervaringen met bitloos rijden. Ik merk geen verschil met bit of zonder bit m.b.t sturen en remmen. Ben bitloos gaan rijden omdat mijn paard zijn tong uit steekt met een bit in. Ik heb met een hackemore gereden, cross bridle, crosse rope bridle, touwhalster en rij nu veel met een gewoon halster. Deze bevalt me het beste, op de hackemore na, die werkt ook wel heel goed alleen vrij scherp. De cross bridle ben ik ook er tevreden over.
Ik heb een Arabiertje voor iemand met dit hoofdstel gereden. Bij haar werkt hij heel erg goed en ze heeft nooit last van haar neusje gehad. (We hebben meerdere bitlose hoofdstellen bij haar geprobeerd.)
Ik heb hem ook bij mijn eigen paard om gehad om hem te laten wennen aan het bitloos rijden en om te kijken hoe hij daarop reageerde. Bij hem was hij destijds niet echt super. Ik denk dat wat het fijnste hoofdstel voor een paard is, heel erg aan het paard of ruiter ligt. Toch vind ik dat dit imitatie-Voest hoofdstel toch wel mag worden op genomen in het rijtje van "de fijnste hoofdstellen".
Judith

6.) Met een Voest hoofdstel heb je geen druk achter de oren. En ik vind de Voest erg stabiel liggen, schuift geen mm., in tegenstelling tot vele andere bitloze hoofdstellen. En die brede zachte neusriem heeft ook mijn voorkeur. Bosals vind ik ook fijne bitloze optomingen.
Masja

7.) Ik rij bitloos en het gaat heel goed. Mijn paard is heel braaf en is er in zijn hele leven nog nooit vandoor gegaan. Hij vindt een bit echt niet fijn en krijgt snel jeuk onder het rijden van het hoofdstel, dus met een touwhalster heeft hij veel vrijheid. Hij kan ook overal heen kijken onder het rijden. Ik vind het heerlijk om met zo weinig middelen te rijden. Mijn paard is super braaf en ik ben gewoon op een dag zonder bit naar buiten gegaan.
Marleen

8.) Met Santos rij ik nu sinds augustus 2005 bitloos en ik heb eigenlijk alleen maar goede ervaringen. Ze draagt haar hoofd lager - eerst hield ze haar hoofd best hoog, wat slecht is voor de rug. Santos is naar mijn idee ook relaxter gaan lopen en ze heeft liever het touwhalster om dan het bit in. Als ik met een hoofdstel aan kwam zetten, liep ze soms weg. Sinds ik bitloos rij (met touwhalster), blijft ze gewoon staan als ik eraan kom. Ook vind ik het makkelijker even met iemand te praten als ik terug kom van het rijden. Eerst had ik altijd zoiets van "Ik wil dat bit nu uit doen".
Op Lady, het paard van mijn zus, rij ik ook wel eens bitloos, maar alleen in de bak. Met Lady merk ik duidelijk dat ik haar grovere hulpen moet geven. Ze gaat veel sneller een andere kant op bijvoorbeeld dan mét bit. Santos is ook een gevoeliger paardje; als je met hem ruw gaat doen, is ze snel beledigd. Santos hoefde trouwens ook niet te wennen ofzo, dat ging meteen prima.
Ik heb met beide paardjes niet het idee dat ik minder controle heb, ookal wil Lady soms de bochten niet door. Afremmen lukt altijd nog, en dat is mijn controle gevoel - ik moet kunnen afremmen.
Chestnut

9.) Bitloos was eigenlijk voor mij een simpele keuze... Ik heb het roer omgeslagen nadat ik erg veel problemen heb gehad met m'n pony op te leren. M'n eerste instructrice hield het dan ook snel voor bekeken bij ons. En ik moest op zoek naar een nieuwe... En dat was een mevrouw die met NHS bezig was. We zijn van voor af aan opnieuw begonnen en dat nam Wytske heel erg goed op! Nog enkele zadelproblemen gehad en dan uiteindelijk toch op het perfecte zadel gekomen: boomloos.
Toen was de tijd daar dat ik zelf controle moest vinden en niet meer aan het touw of aan de longe vast hing. Aan het halster had ik niet veel controle. De vriend van m'n instructrice heeft een touwhalstertje geknoopt met een gekruist stuk onder de kin. En daar lukt het heel erg goed mee! M'n pony reageert er heel erg goed op. Hij is nu 2 maanden goed onder het zadel en zo lang gebruik ik het al. Hij reageert heel fijn en ik heb alle controle.
An

10.) Ik ben zeer te spreken over het hoofdstel dat ik heb. Ik ben bitloos gaan rijden omdat mijn pony onrustig wordt van een bit in z'n mond en dan superhard gaat lopen. Het grootste verschil is vooral dat hij rustiger met z'n hoofd is.
Flew

11.) Heb het hoofdstel donderdag binnen gekregen! Ziet er erg mooi uit. Nu nog droog weer; als ik vrij ben en dan proberen maar! Baal er van dat ik hem nog niet heb kunnen proberen. Ben ik vrij, regent het de hele dag, zoals hier nu. Toevallig had ik thuis nog dressuurteugels met koperkleurige gespen. Lagen in een tasje met oude "rommel" Even ingevet en ze zien er mooi uit, staat erg mooi bij het hoofdstel. Hopelijk komende week even een buitenritje uitproberen.
Cindy

12.) Vandaag voor de 2e keer zonder hoofdstel! Het gaat echt geweldig. Hij maakt zijn passen ruimer, strekt zijn hals (wat mij nooit lukte), en reageert onwijs goed op het been! Nu even de eigenaresse vragen of ik iets van een bitloos hoofdstel of touwhalster mag gaan gebruiken!
Afke

13.) Mijn ervaring met bitloos rijden, is erg positief. Tegen een bit kan een paard al snel gaan vechten, doordat je verkeerde druk zet, of omdat je te hard trekt en zo de mond bezeert. Zonder bit is het voor een paard veel minder erg om ook nog iemand op zijn rug te hebben.
Ik heb nog nooit met een speciaal hoofdstel gereden, maar wel vaak met halster en touw. Zo de bossen in, of bij het uitstappen en dan ook zonder zadel. Dan werd het paard snel ontspannen, en lekker met zijn neusje naar beneden gaan lopen.
Een bit weegt ontzettend veel in een paardenmond, dan heb ik het niet over het 'gewicht' van een bit, maar de kracht, soms zelfs brute kracht die er gebruikt word met het bit. Ik denk, dat als ik het paard was geweest, en een zadel met singel, met daar nog eens iemand bovenop, en dan ook nog een raar ding om mijn hoofd met een koud (meestal) ijzeren ding in m'n mond..., ik zou zwaar in protest komen. Ik vind het een wonder dat de meeste paarden dat niet nog steeds doen.
Zonder bit krijg je, naar mijn ervaring, een betere band met je paard. Omdat je hem geen rare dingen in zijn mond doet. Nog beter, is zonder hoofdstel rijden. Maar dat is natuurlijk een vak apart. Maar zonder bit, zal de eerste stap kunnen zijn om het vertrouwen in de mens terug te kunnen krijgen. Want met al die rare dingen die we een paard al laten doen. Eigenlijk is het een beetje te bont geworden. Maar hoe meer mensen zonder bit gaan rijden, hoe meer gelukkige paardjes er op de wereld zullen komen.
Cheryl

14.) Ik rij tegenwoordig ook bitloos. Ik heb een side-pull van Continental. Mijn pony reageert hier veel beter op dan op een bit of hackamore. Ze is veel rustiger met haar hoofd en ik heb hierdoor een veel betere aanleuning.
Tamarinde schudde altijd met haar hoofd zodra ze met in- of uitstappen een lange teugel kreeg, zelfs als je er naast liep, deed ze het. Ik dacht altijd dat het een irritatie van de frontriem of het kopstuk was. Sinds ik bitloos rijd, merk ik dat ze het hoofdschudden helemaal niet meer doet. Het was dus een irritatie van het bit. Dit heb ik dan weer voor mezelf bewezen door wel eens met een bit te longeren; zodra ze het bit weer in heeft, gaat ze weer schudden met haar hoofd.
Het bitloos rijden bevalt me erg goed. De stuur en de rem zijn hetzelfde gebleven, zowel in de bak als tijdens een buitenrit. Wel heb ik een bontje om het neusdeel van de sidepull gedaan, omdat ze wat rare plekken op haar neus kreeg. Het neusdeel is gevlochten en lijkt haren en huid af en toe wat af te klemmen; nu met een bontje gebeurt dit ook niet meer.
Marith

15.) De kwaliteit van het imitatie-Voest is super! Ik rijd al een jaar met de bruine, en het leer is veel dikker en steviger dan die van Emiel Voest (stalgenoten van mij hebben die). Ben er erg blij mee.
Ik ben met mijn verzorgpony na ongeveer 3 keer in de bak bitloos te hebben gereden naar buiten gegaan (we reden voorheen altijd met bit). Het was wel in de zomer, dus dan zijn ze sowieso al minder gek in hun hoofd. Mijn verzorgpony kan soms echt mega stront eigenwijs zijn. Een heel enkele keer wil hij buiten iets harder dan ik, en dan is druk op twee teugels genoeg om hem rustig te houden. Naar mijn mening vind ik bitloos bij Amigo beter werken dan met bit.
Omdat Amigo zo goed op bitloos reageert, heb ik vandaag zelfs met een touwhalstertje kunnen springen. Ook heb ik een stalgenootje met haar Tinker mijn bitloze hoofdstel geleend, omdat ze een wondje had waar 6 krammen in zitten in de buurt van haar mond. Ze vond het heel erg leuk. Zij en haar pony sprongen voor het eerst onder het zadel en dan meteen bitloos, super!
Kitty

16.) Ik heb zelf dresuur, springen en western gedaan, alles met bit. Nu zonder bit en ik vind het even goed gaan. Dressuur kun je met een hack goed, met touwhalster moeilijker, springen gaat super. Ik ben nu ook bitloos aan het mennen en het gaat super.
'bolletje'

17.) Ik rij mijn paarden ook bitloos; de ene keer op een Voest hoofdstel en de andere keer met een bosal. Longeren doe ik altijd met het dually halster, dus ook bitloos. Ik heb al mijn bitjes opgeruimd en zal ze ook niet meer gebruiken.
Ik denk dat je ieder paard zonder bit kunt rijden. Een bit zit echt bij mensen tusen hun oren. Het is een kwestie van wederzijds vertrouwen en samenwerking, niet het idee hebben van 'hij moet dit doen voor me'. Nee, vraag het je paard of hij het voor je wil doen en laat hem in zijn waarde, zeker bij een 'eigenwijs' paard is dat heel belangrijk en je zult zien dan zal hij het ook bitloos voor je doen.
En wat is er veilig aan een bit?? Er is niets veilig. Ja, een band met je paard en wederzijds vertrouwen, dat is veilig. Maar voor je die band hebt, daar is tijd voor nodig. Bij de één is dat een paar weken en bij de ander kan dat een jaar duren of langer. Geduld dat is het enige waar je een band mee kan opbouwen.
Een bit is een pijnprikkel. Ik vind dat een paard die voor die pijn moet doen wat jij wilt, jou geen vertrouwen kan geven. Hetzelfde geldt voor sporen.
Paardrijden is respect hebben voor elkaar en dat heeft tijd nodig, soms erg veel tijd.
Ik heb zelf een erg eigenwijze dominante hele sterke Tinker, maar ik rij haar bitloos en geef haar het gevoel dat ik haar respecteer en dat doe ik ook. Ik vraag het haar en dat is soms erg moeilijk, maar uiteindelijk doet ze het voor me.
En wat ik al eerder zei, durf een stap terug te doen en denk niet alleen aan het vooruit.
Ik ben van de één op andere dag overgestapt op het bitloos rijden. Ik rij met het leren Voest hoofdstel en ook met bosal. Ik vind het de twee fijnste en vriendelijkste hoofdstellen, mits je het juist gebruikt, maar dat is met iedere optoming zo natuurlijk.
Ria

18.) Ik heb gisteren voor het eerst bitloos gereden met m'n verzorgpaardje Wanda. Eigenlijk was het niet zo bedoeld, maar ik was haar hoofdstel vergeten en omdat ik toch genoeg vertrouwen had, dacht ik: "Ach ja, dan maar met touwhalster". In het begin voelde het héél onwennig en ik had het gevoel al m'n controle kwijt te zijn. Maar na een tijdje lukte het me vrij aardig om haar te sturen en ik kon moeiteloos figuren rijden. Na wat stap heb ik dan ook nog wat drafwerk gedaan en ook dat ging vrij goed. In het begin ging dat hoofd omhoog en die neus in de lucht en rug wegdrukken, maar naarmate ze ontspannen raakte, ging dat hoofd steeds lager tot ze op het einde bijna met haar neus over de grond liep. Gelukkig was het halstertouw met twee clips (3 m) lang genoeg, zodat ik netjes recht kon blijven zitten.
Ik moet zeggen dat die controle van het bit inderdaad enkel in ons hoofd zit. In het begin had ik het gevoel geen enkele controle te hebben, maar ik merkte al héél snel dat ik door m'n zit en benen m'n paard kon sturen, laten versnellen, laten vertragen en laten halthouden... Heb daar inderdaad helemaal niet m'n handen voor nodig. Het paard liep op het einde ook met het hoofd laag en met de rug ontspannen!!! Het gaf me een zalig gevoel!!!!
Inmiddels heb ik voor de tweede keer bitloos gereden en ik moet zeggen: ik raak meer en meer overtuigd!!! Ben van plan om in deze ruitershop een bitloos hoofdstel te gaan kopen! Voor op wandeling wil ik nog een natural hackamore. Om dressuur te rijden met een touwhalster of een natural hackamore zie ik niet echt zitten; je kunt wel goed sturen, en het paard is goed aan de benen, maar ik denk dat ik het qua dressuur gemakkelijker ga hebben met zo'n bitloos hoofdstel.
Willeke

19.) Mijn paard wordt gereden op touwhalster. Hij is 3,5 en nog maar net onder het zadel. Ik vind het wel belangrijk dat je, voordat je een jong paard inrijdt (met of zonder bit trouwens), veel grondwerk doet om aan de verhouding te werken. En daarnaast vind ik het een vereiste voor bitloos rijden zoals ik het doe, dat het paard op de grond leert wijken voor druk voordat je erop stapt.
Ik heb ook een bit, heb dat ook geprobeerd, maar mijn paard loopt gewoon heel veel ontspannener op touwhalster.... Het bit blijft voorlopig dus in de kast, totdat ik het nodig heb voor de finesse waar sommigen het over hebben.
Nienke

20.) Van de zomer ben ik begonnen met bitloos rijden. Eerst met een touwhalster, later met een stalhalster. Het leek mij prettiger voor het paard en tijdens lange ritten is het makkelijk als het paard gewoon overal makkelijk kan eten en drinken.
Het beviel me eigenlijk wel heel goed. Met bit was mijn paard nog wel eens drammerig en onrustig met zijn hoofd. Zonder bit is hij meer ontspannen en is hij gewoon makkelijker te rijden.
Later heb ik een echt bitloos hoofdstel gekocht. Hiermee zijn de hulpen net iets verfijnder te geven en ik vind zo´n hoofdstel eigenlijk ook wel stoer staan.
Ik denk dat mijn paard er ook blij mee is. Als ik met het bit aankom, maakt hij dat hij weg komt of doet z´n hoofd zover omhoog dat ik er niet meer bij kan. Terwijl hij vrijwillig zijn neus in het bitloze hoofdstel steekt.
Lenneke

21.) Ik heb mijn verzorgpony en paard ook bitloos gereden (tot een jaar terug omdat ze toen verkocht werden). Moet zeggen dat ik het wel heel simpel gedaan heb: gewoon stalhalster en dan met musketonhaken springteugels eraan geklikt. Ik had het halster wel strakker gedaan dan je normaal zou doen (helemaal aansluitend zeg maar) maar inderdaad is een stalhalster veel minder duidelijk voor het paard, maar het werkte wel voor ons. De pony was met bit vaak minder goed terug te nemen dan op het halster en op een lange buitenrit is het natuurlijk ook erg fijn dat het paard geen bit in heeft! Kun je onderweg even een pauze inlassen en kan je paard ook even eten onderweg.
Een bit is idd gewoon een schijnveiligheid.
Anne d.K.

22.) Ik rij Quint nu bijna 2 jaar met het "Emiel Voest" hoofdstel.
Ik heb Quint altijd al veel op been en zit gereden; verder hebben we geen voorbereiding gemaakt op het bitloos. Mijn rijmaatje reed haar paard al zonder bit en ik heb tijdens een bosrit eens goed gekeken hoe haar (drukke) merrie reageerde toen de paarden wat opgefokt waren en wij (met bit) even de controle kwijt waren en zij bitloos haar merrie goed in toom had; toen was ik om. Weg met het bit!!!!!
Ik heb op i-net een bitloos hoofdstel besteld, heb het thuisgekregen, uitgepakt, eens heel goed bekeken (toen nog even getwijfeld..., hoe zou het gaan). Mijn hoofdstel met bit gepakt, opgezadeld, hoofdstel met bit uit gedaan, bitloos aangedaan (besloten dat het toch echt tussen mijn oren zat en dat het vast goed zou lukken!!!!!) en ben een bosrit gaan maken van 3 uur...
Echt de eerste keer bitloos buiten voelde ik me zo geweldig!!!!!
Kwam ik ook nog iemand tegen die met een hoop ijzergeweld te paard was... en die helemaal geschokt was dat ik zo buiten reed, "levensgevaarlijk" en het eeuwige "sjah.. dat hoef ik niet te doen met mijn paard" werd ook nog opgemerkt. Toen was ik echt zo trots...., en ik had zelf het idee dat Quint ook helemaal snapte hoe stoer hij was.
We hebben gestapt, gedraafd, galop, links, rechts, halthouden, drukke weg over, kortom direct de vuurdoop.
Mijn paard reageert vrijwel hetzelfde met/zonder bit; zonder bit zelfs beter, o.a in galop krijg ik hem beter voorwaarts i.p.v. wegkruipen achter het bit.
Wat wel grappig is, Quint heeft nog weken zijn mond open gedaan als ik het hoofdstel bij hem aan wilde doen….
Verder heeft ieder zijn voorkeur wat betreft hoofdstel/manier van rijden. Ik voel me prettig bij een bitloos Voest. Mijn mening is dat als Quint serieus aan de kledder gaat, ik hem niet hou met mijn hoofdstel, maar ook zeer zeker niet met een bit erin, of..., als hij echt wil...., .dan gaat hij!!!!! Maar gelukkig is dat nog nooit met Quint aan de orde geweest, wel wegschieten, bokken, springen en ander ongewenst gedrag, en daar red ik het ook zonder het bit ook prima mee.
Ik kan het iedereen aanraden om bitloos te gaan rijden.
Carry

23.) De basis heb ik op de manege geleerd. Nu rij ik dressuur (met bit en zadel met boom ), maar mijn vaste instructrice is meer van barebackpad en bitloos. Ze geeft erg goed dresuurles met een natuurlijke basis. Het paard waar ik meestal op rijd, loopt Z1, en wordt zeer regelmatig bitloos gereden of met barebackpad.
Aangezien we alle twee in een gekke bui waren, had ze zoiets van: Jij krijgt dressuurles van mij, met een bitloos hoofdstel. Voor mij was dat de eerste keer bitloos en ik vond er eigenlijk niet zo veel verschil als met een bit, alleen dat de ontspanning toch net wat anders aanvoelt en je met minder druk hoeft te rijden. Het was heel relaxed rijden.
Het paard is ook dol op springen, ik ben dol op springen en mijn instructrice vindt het doodeng..... Ze vroeg of ik wat met hem wilde springen. Ondertussen was zowat de hele stal al aan het kijken (8 mensen). Het springen ging ook heel goed!
Volgende keer wordt het bitloos + barebackpad...., en als ik dan nog piep dat ik het leuk vind, mag ik nog eens springen.
Michele

24.) Ik rijd bitloos met Indy. Gewoon met touwhalstertje. Rijd heerlijk! Ik kan me de eerste keer herinneren dat ik voor het eerst met halstertje reed (nog niet eens met touwhalster, want die had ik nog niet binnen gekregen), en Indy ging super relaxt door de wei. Was echt heerlijk, aangezien ze altijd zo'n racebeest is geweest (verkeerd ingereden als racepony). Ik vind het super!
Elvira

25.) Ik rij bitloos! Ik rij mijn paard gewoon met een halster. De reden: ze luistert veel beter!
Ik rij ook gewoon in het bos etc., met halster! Ik vind het echt veel prettiger!
Miranda

26.) Ik ben een zeer tevreden gebruikster van het imitatie-Voest hoofdstel. Lekker zacht neusriemgedeelte. Het slijt wel waar de riemen elkaar kruisen, maar that's all.
Lies

27.) Ik train mijn paard vaak aan een touwhalster. Ik rij ongeveer 50-50 met touwhalster en met hoofdstel, omdat ik ook dressuurwedstrijden rij. Springen enzo doe ik ook gewoon met halster, ook wel helemaal zonder. Hier rij ik dan geen wedstrijden in, maar gewoon thuis. Maar als je bitloos mag op wedstrijd, dan is dat toch 'es iets om over na te denken.
Anneloes

28.) Faram loopt er heerlijk op! Ik heb het idee dat de signalen met dit hoofdstel duidelijker doorkomen voor hem, en hij vindt het ook fijner zitten dan wat ik eerder gebruikte. De neusriem is los, en is lekker zacht en breed! Van mij zul je niks dan goeds horen over dit vriendelijke hoofdstel! Faram loopt lekker op eigen benen aan een lange teugel zoals we gewend zijn, en reageert gewoon lekker. Ik raak er ook steeds meer van overtuigd dat het bit altijd een storende factor is geweest bij ons, omdat hij zelfs op de neckreining beter reageert. Door de stropwerking heb je bij weinig contact al een voor het paard duidelijke inwerking, en je kunt er ook makkelijk door loslaten. Ik ben er zeer tevreden over!! Ik merkte in het allereerste begin dat Faram (als hij niet luisterde op 'ho') niet goed begreep wat ik nou wou met die neusriem. Hij was dat niet gewend, maar nu snapt hij dat het in feite hetzelfde is als 'ho' en dat na drie keer rijden ermee!!! Mijn paard heeft vaak de neiging gehad om zich tegen het bit te verzetten, als hij bijv. een andere route wilde rijden. Als ik dan normaal stuurde, trok hij de andere kant op. Zo heb ik ook weleens aan het bit zitten trekken...
Vandaag viel het me op hoe goed hij al reageert! Hij was een beetje fris, en ik heb een paar keer wel mijn teugels erbij moeten pakken, maar dan was het heel even een beetje druk erop (een heel zacht 'rukje'), en bij reactie gelijk weer de teugels los. Ik rij altijd met waslijntjes, dus ik pak de teugels zo min mogelijk. Door hulpen te combineren gaat het in zijn geheel steeds beter, Faram reageert beter op mijn zit, benen en houding (als ik mijn hoofd naar links draai, gaat hij links etc.). Ik heb gewoon meer contact met hem nu, in plaats van alleen met zijn mond. Met dit hoofdstel voel ik mezelf ook beter aan, omdat Faram's hoofd minder meegeeft als ik teugelcontact maak. Ik merk het als het contact er is, en dat is dan voldoende. Met een bit gaf Faram zelf meer mee, dus dan merk je dat minder snel en zou je (denk ik) al snel meer 'trekken' dan je bedoeling is... Maar goed, hij heeft deze trainingen meer dan een half jaar niet gehad, dus ik vind het niet raar dat ik mijn teugels soms moet aanraken, maar het gaat met de dág beter, echt ik merk zo'n verschil!
Ik kan me voorstellen dat er mensen zijn die liever niet bitloos willen, "want hij trekt al zo aan het bit, hoe erg is het dan zonder?". Die vraag had ik ook een beetje, maar ik reed wel vaker bitloos en ik had er nooit echt problemen mee gehad, en zeker niet meer dan met bit. Dus hup, weg bit, welkom bitloos hoofdstel! Als Faram nu wat anders in de planning heeft (wat ook veel minder voorkomt nu), dan luistert hij beter, naar alle hulpen. Ik merk nu echt dat ik wat heb aan mijn zit, iets dat eerder niet zo was, en hij reageert beter, en met meer plezier. Ook op teugelhulpen. Heel af en toe probeert hij door te drukken, maar ik hoef nu weinig meer te doen om hem te overtuigen dat ik toch echt de andere kan op wil. Hij luistert beter, en heeft er meer plezier in. Ik voel me veiliger dan toen ik nog een bit had, ook als we vrachtwagens tegenkomen!
M'n oude hoofdstellen zitten in de verkoop, en ook voor mijn shet gaat er een bitloze in bestelling! Ik had zo'n enorm verschil nooit verwacht, en snap dan ook niet dat zoveel mensen zonder duidelijke reden er niet aan willen, het zelfs niet eens willen proberen!
Renee

29.) Volgens mij heb ik nog geen slecht woord over de Voest look a like gehoord. Ik heb hem ook en het is een simpel, degelijk en werkend hoofdstel. Dat vind ik er mooi van. Plus hij is mooi onderlegd en breed, waardoor je minder kans hebt dat hij gaat schuren.
Ik heb ook twee touwhoofdstellen, maar deze hebben nogal snel de neiging te schuren.
Dewy

30.) Vandaag voor het eerst met het nieuwe bitloze hoofdstel gereden. Ik had vorig jaar een paar keer de touwversie geprobeerd, maar die beviel me niet (instabiel). Met dit leren hoofdstel gaat het prima.
Mijn Friese dame heeft een mega-nek en is ook erg goed in sterrenkijken, maar het rijden ging veel beter dan met bit. Opvallend was dat ze veel rechter loopt (we zitten nog in het beginstadium met rijden) en nauwelijks nog hoofdschudt. Sturen gaat eigenlijk hetzelfde. Stalhoudster zei nog: Goh,dat je dat durft, ze is met bit al nauwelijks te sturen, waarop ik zei dat het dan toch niks uit zou maken of ik met of zonder bit zou rijden. Was ze ook wel met me eens. Zij heeft ook nog even gereden en was al snel vergeten dat ze bitloos reed.
Kortom....ik ben heel tevreden over hoe het ging vanmorgen!
Marina

31.) Ik heb gisteren voor het eerst bitloos gereden op met mijn "groene" paard. Een paar dagen geleden had ik haar met hoofdstel gereden. Nou, het bit moest ze dus niet, en maar kauwen en wegschieten. Ik moest haar steeds inhouden en opstoppingen maken (niet hangen, maar met heupen, bekken en stem werken). Mijn staleigenaresse keek het zo aan en zei "Goh zou je het bitloze hoofdstel van mij niet eens proberen, ze reageert heel goed op je stem (klik met de tong en stap en ze gaat) en ze reageert heel goed op wijken voor druk (grondwerk)". Ik schrok en zei "Nee joh dat kan ik niet hoor". Ze moest lachen en zei dat ik het maar eens moest proberen; zij zou meekijken om aanwijzingen te geven.
Tja die aanwijzingen waren dus niet nodig. Het ging super, ze reageerde veel beter als met hoofdstel met bit. Ze was helemaal relaxed. Toen ze wilde wegschieten, gaf ik wat druk op de neus (met de teugels dus) en met hooo rustig maar wijffie, bekken erbij, stopte ze al. Helemaal super dus!
Ik voelde me zo vertrouwd met haar. Ik heb haar nog niet zo lang en ze is verwaarloosd geweest. Ze is zeker geslagen, want ze schrikt als je een snelle beweging met je arm maakt, dan duikt ze helemaal weg (en dat voor een Tinker van bijna 750 kilo). Ze vertrouwt me ook heel erg en hangt heel erg aan me. Ik had met dit bitloos rijden veel meer het gevoel dat ik zo haar vertrouwen kon winnen in plaats van met een bit in haar mond te "rossen". Ze komt uit het wild en is nog maar net 2 jaar in Nederland. Dus ze is gewoon niet zoveel gewend (ze heeft in die 2 jaar alleen maar op stal gestaan en is nooit wat mee gedaan, niet geborsteld, niet bekapt, niet ontwormd en nooit ingeënt) en hier reed ik echt zonder angst met haar....
Helemaal top vond ik het!
Bianca

32.) Wow! Het hoofdstel bevalt super!!! Ze loopt er zo lekker mee! Gewoon helemaal ontspannen en nageeflijk!! Ik ben er heel erg blij mee. Andere mensen willen nu ook zo'n hoofdstel haha. Omdat ik ze met de mijne heb laten proefrijden, zijn ze ook enthousiast geworden.
Ik kan het hoofdstel iedereen aanraden. En vanochtend heb ik er héérlijk mee buitengereden. Dat was geen probleem. Gewoon van lekkere volle galop terug in een drafje. Top! Echt een goeie tip van je! Dankjewel!
Roos

Allemaal positieve ervaringen dus!
Wat uit de verhalen heel duidelijk naar voren komt, is dat ALLE paarden zonder bit meer plezier in het rijden hebben en veel meer ontspannen zijn.
Er zijn nog veel vraagtekens, bezwaren en onzekerheden rondom bitloos, die ik graag uit de wereld wil helpen:

"Alles hangt af van de ruiterhand; een bit hoeft dus niet sterk in te werken"

Er wordt dikwijls gezegd: "Het bit is zo scherp als de handen van de ruiter".
Ik ben eens dat de hoeveelheid druk of pijn sterk afhankelijk is van de handen en de manier van rijden van de ruiter. Dit neemt niet weg dat je minstens net zo goed kunt rijden en communiceren met je paard zonder bit, zo niet beter (gezien mijn eigen ervaring en ervaring van anderen). Dus waarom dan een bit?! We kunnen voor onszelf toch wel bedenken dat een bit in de mond geen aangename aangelegenheid is?! Het is en blijft een stuk ijzer dat in de paardenmond drukt, knijpt, in het verhemelte prikt en ga zo maar door. En wat denk je van al het 'dode' gewicht van de teugels, het dode gewicht van het bit zelf en de bijkomende beweging van de teugels. Het werkt allemaal door in de mond van het paard.

"Mijn paard heeft geen hekel aan het bit"

Ook wordt dikwijls gezegd: "Mijn paard heeft geen hekel aan het bit, hij neemt 'm met plezier aan en loopt er lekker op te kauwen (en te schuimen). Er is niets mis met een bit".
Mijn paard nam het bit ook altijd probleemloos aan, als ik het hoofdstel om haar hoofd deed. Maar toch ging het bit me steeds meer tegenstaan; het voelde niet meer goed.
Wat er in mijn beleving mis is met een bit, is allereerst al het feit dat het een stuk ijzer is dat je in de mond van het paard legt. Persoonlijk vind ik dat niet zo aardig (en dan druk ik mezelf nog aardig uit ). Dit stuk ijzer heeft bovendien nog behoorlijk wat gewicht (je hangt dus gewicht in de mond, ongeacht of je nou aan de teugels komt ja of nee); dit gewicht is voortdurend aanwezig, oefent kracht en druk uit en dit kàn niet prettig zijn voor een paard. En bovendien - afhankelijk van het type bit - prikt en knijpt het bit ook nog eens (denk aan de lagen, de tong). Bij een normale teugelspanning is al sprake van kilo's druk in de paardenmond.
Dat paarden het bit gewoon inhappen, vind ik te makkelijk om dan maar aan te nemen dat hij het bit dan dus ook best prettig vindt. Hoeveel paarden hebben bijv. een slecht passend zadel en ondervinden ongemak tot pijn op hun rug en lopen desondanks toch door.... Hoeveel paarden zijn gedoemd om hun hele leven op stal te staan en trappen desondanks niet de staldeur in mekaar om naar buiten te rennen. Ik vind het dus geen argument. Bovendien weet iedereen toch ook dat paarden over het algemeen erg bereidwillig en meewerkend zijn, zich in veel opzichten aan ons onderwerpen en voor ons over hun (pijn)grenzen gaan, etc....

"Druk op de neus is ook geen pretje"

Als 'weerwoord' tegen bitloos rijden, wordt er vaak verwezen naar de druk die bij bitloos op de neus uitgeoefend wordt, in plaats van in de mond. En dat deze druk op de neus ook onvriendelijk, hard of scherp zou zijn, misschien nog wel strenger dan het bit.
Wat de druk op de neus betreft, daar ben ik dus ook mee bezig geweest voordat ik op bitloos overging; het leek me ook geen pretje voor mijn paard. Dus was het voor mij een overweging: wat is het minst naar: een zwaar stuk ijzer in de mond dat er continue ìs, òf een (zachte en brede) band zo hoog mogelijk op de neus wat er alleen is (qua druk) wanneer je zèlf met je handen die druk uitoefent. Ik moet eerlijk zeggen dat ik het bezwaar van druk op de neus ook een tijdje heb gebruikt om de overstap naar bitloos niet te maken. Er komt natuurlijk een stukje angst (onzekerheid) bij kijken om dat bit eruit te halen. Niet zozeer bij het rijden in de bak (dat deed ik al vaak bit- en optomingloos), maar voor mij juist het rijden in het bos.
Een essentieel verschil tussen bitloos (neusband) en het bit is, dat ook met een zachte hand dat bit ALTIJD aanwezig is, er ALTIJD druk in de mond ligt. Het gewicht van de neusband op de neus is vrijwel nihil. En het hele hoofdstel weegt nauwelijks iets; dan is een bit alleen al 10 x zwaarder.
De neusband van mijn hoofdstel is vrij breed en de binnenkant is van zacht materiaal. De neus van het paard is volgens mij vergelijkbaar met ons scheenbeen. Als je daar een dergelijk band op legt en je laat iemand er flink aan trekken, dan valt de druk op je scheenbeen in het niet bij de druk die een paard bij dergelijke trekkracht in z'n mond voelt via dat bit.

Ik heb mijn gevoel laten spreken. Ik wist, als het zonder kan, waarom doen we het dan niet zonder...?! En tijdens het rijden was ik dat gehannes met dat bit gewoon meer dan beu. In alle opzichten waren (zijn) mijn paard en ik zo hecht en zo volledig in harmonie met elkaar, waarom nog dat stuk ijzer in haar mond...
Dus ik heb de knoop doorgehakt en ben bitloos gaan rijden. Dat is nu (april 2006) een jaar geleden en ik heb nooit meer een bit in m'n handen gehad! Ja, toen ik er op een "nostalgische" manier afscheid van nam terwijl ik het hoofdstel in de schuur legde. Voltooid verleden tijd.

Pat Parelli:
Als je een paard wilt stoppen op een bit,
moet je het om de benen binden.

De rem is de bereidheid van het paard om te stoppen.